11. Yargı Paketi Kapsamında İnfaz Düzenlemeleri ve Hukuki Etkileri

1. Giriş: Yargı Paketindeki Yeni İnfaz Düzenlemesi Ne Getiriyor? ⚖️

Türk Ceza Hukuku sistematiğinde, ceza infaz kurumlarının doluluk oranlarının yönetilmesi ve hükümlülerin topluma kazandırılması süreçleri, 25 Aralık 2025 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7571 Sayılı Kanun (11. Yargı Paketi) ile yeni bir boyut kazanmıştır. Özellikle Kanun’un 27. maddesi ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un geçici maddelerinde yapılan değişiklikler, infaz rejiminde köklü bir reform niteliğindedir.

Bu düzenlemenin temel hukuki gayesi; pandemi döneminde uygulanan geçici izinlerin sona ermesiyle oluşacak yığılmaları önlemek ve infaz sistemini “onarıcı adalet” prensipleri çerçevesinde yeniden yapılandırmaktır. Düzenleme, hükümlülerin cezalarının belirli bir kısmını kurum dışında, denetimli serbestlik altında tamamlamalarına olanak tanırken, cezasızlık algısını önlemek adına “asgari yatar süre” şartını da mevzuata dahil etmiştir.

2. Denetimli Serbestlik Sürecinde Kritik Değişiklikler ⏱️

Mevcut infaz rejiminde denetimli serbestlik süresi, koşullu salıverilme tarihine 1 yıl kala uygulanmaktaydı. Ancak 11. Yargı Paketi ile getirilen ve kamuoyunda “3+3 Sistemi” olarak adlandırılan yeni model, bu süreyi önemli ölçüde genişletmiştir.

Yapılan değişiklikler şunlardır:

• Süre Uzatımı: Belirli şartları taşıyan hükümlüler için denetimli serbestlik süresi 3 yıla kadar çıkarılmıştır.
• Açık Cezaevine Ayrılma Kolaylığı: Hükümlülerin kapalı ceza infaz kurumundan açık ceza infaz kurumuna ayrılma süreleri, 3 yıl erkene çekilmiştir.
• Asgari İnfaz (Yatar) Şartı: Cezasızlık algısının önüne geçilmesi amacıyla, ceza miktarı ne olursa olsun, hükümlünün belirli bir süre kapalı ceza infaz kurumunda kalması zorunlu hale getirilmiştir. Bu süre, toplam cezası 10 yılın altında olanlar için en az 1 ay, 10 yıl ve üzeri olanlar için en az 3 aydır.

3. Kimler Bu Düzenlemenin Kapsamında? ✅

Düzenlemenin zaman bakımından uygulanmasında 31 Temmuz 2023 tarihi milat olarak kabul edilmiştir. Bu tarihten önce işlenen suçlar, lehe olan infaz hükümlerinden yararlanmaktadır.

Kapsama giren öncelikli gruplar şunlardır:

• Süreli Hapis Cezaları: Kapsam dışı bırakılan suçlar hariç olmak üzere, hırsızlık, dolandırıcılık, yaralama gibi suçlardan hüküm giyenler.
• Adli Para Cezasından Çevrilenler: Ödenmeyen adli para cezası nedeniyle hapse çevrilen cezalar, belirli koşullarda bu kapsama dahil edilebilmektedir.
• Açık Cezaevine Ayrılma Hakkı Kazananlar: İlgili yönetmelik gereği iyi halli olup açık cezaevine ayrılma hakkını elde eden hükümlüler, yeni süre avantajlarından doğrudan faydalanır.

4. Kapsam Dışı Bırakılan Suçlar ve İstisnai Durumlar 🚫

Kanun koyucu, suç politikası gereği toplum vicdanını yaralayan ve kamu güvenliğini tehdit eden bazı suç tiplerini bu lehe düzenlemenin (Madde 27) kapsamı dışında tutmuştur. Aşağıdaki suçlardan mahkûm olanlar, 3+3 sisteminden faydalanamazlar:

• Deprem Suçları: 6 Şubat depremleri sonrasında oluşan hukuki hassasiyet neticesinde; deprem nedeniyle yıkılan binalarda ölüme ve yaralanmaya sebebiyet veren (bilinçli taksir veya olası kast) eylemler kapsam dışıdır.
• Terör Suçları: 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlar.
• Cinsel Dokunulmazlığa Karşı Suçlar: TCK 102, 103, 104 ve 105. maddelerindeki suçlar.
• Kasten Öldürme (Nitelikli Haller): TCK 82. madde kapsamındaki (eşe, üstsoya, altsoya karşı vb.) öldürme eylemleri.
• Örgütlü Suçlar: Çıkar amaçlı suç örgütü kurmak, yönetmek ve üye olmak suçları.

5. Daha Önce Denetimli Serbestlik İhlali Yapanlar Yeni İnfaz Yasasından Yararlanabilir Mi? ⚠️

Hukuk pratiğinde en sık karşılaşılan sorunlardan biri, daha önce denetimli serbestlik yükümlülüklerini ihlal ettiği için (imza atmama, seminere katılmama vb.) hakkı yanan ve cezaevine dönen hükümlülerin durumudur.

Yargı Paketi, geçmişe dönük bir “disiplin affı” getirmemektedir. Yani, ihlal eylemi hukuken varlığını korur. Ancak, yeni yasa infaz sürelerini değiştirdiği için dolaylı bir fayda söz konusudur:

Hükümlü cezaevine döndükten sonra “iyi hal” statüsünü tekrar kazanırsa, yeni yasada öngörülen artırılmış denetimli serbestlik süreleri üzerinden yeni bir müddetname (süre belgesi) hesaplanır. Bu hesaplama sonucunda, hükümlünün içeride kalması gereken süre tamamlanmış görünüyorsa, ihlalli dosyası olsa dahi tahliyesi mümkün hale gelebilir.

6. Şartları Uyduğu Halde Tahliye Edilmeyenler Ne Yapmalı? 📝

Yasa yürürlüğe girmesine ve şartların oluşmasına rağmen tahliye edilmeyen hükümlüler veya vekilleri, idari gecikmeleri beklemek yerine hukuki yollara başvurmalıdır. İzlenmesi gereken prosedür şu şekildedir:

1. Kurum Müdürlüğüne Başvuru: İlk aşamada, Hükümlü bulunduğu Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü’ne dilekçe vererek, 7571 sayılı Kanun kapsamında dosyasının yeniden incelenmesini ve yeni müddetnamenin tanzim edilmesini talep etmelidir.
2. İnfaz Hakimliğine Şikayet: Kurum idaresinin talebi reddetmesi veya yasal süre içinde cevap vermemesi durumunda, 5275 sayılı Kanun’un ilgili maddeleri uyarınca yetkili İnfaz Hakimliği’ne şikayet yoluna gidilmelidir. Dilekçede “Lehe kanun maddesinin uygulanması talebi” açıkça belirtilmelidir.
3. Ağır Ceza Mahkemesine İtiraz: İnfaz Hakimliği’nin kararı da olumsuz olursa, bir üst merci olan Ağır Ceza Mahkemesi’ne itiraz hakkı kullanılmalıdır.

7. Soru-Cevap ve Örnek Senaryolar ❓

Konunun somutlaştırılması adına, sık karşılaşılan hukuki durumlar aşağıda analiz edilmiştir.

Sıkça Sorulan Sorular

8. Sonuç: Düzenlemenin Vatandaşa ve Adalet Sistemine Etkisi 📌

Yargı Paketi ile getirilen infaz düzenlemesi, ceza adalet sisteminde “cezalandırıcı” yaklaşımdan “onarıcı ve denetleyici” yaklaşıma geçişin bir göstergesidir. Düzenleme, cezaevlerindeki kapasite sorununa çözüm üretirken, hükümlülerin aile bütünlüğünü korumayı ve topluma adaptasyonlarını sağlamayı hedeflemektedir.

Ancak önemle vurgulanmalıdır ki; denetimli serbestlik bir beraat kararı değildir. Hükümlü halen devletin infaz rejimi altındadır. Yükümlülüklerin ihlali, infazın kapalı kurumda tamamlanması sonucunu doğuracaktır. Bu nedenle tahliye olan hükümlülerin, denetim planlarına harfiyen riayet etmeleri hukuki menfaatlerinedir.